AMH چه می‌گوید و چه نمی‌گوید

AMH یا هورمون آنتی‌مولرین، هورمونی است که فولیکول‌های کوچک تخمدان ترشح می‌کنند. مقدار آن در خون، برآوردی از تعداد فولیکول‌های باقی‌مانده به دست می‌دهد؛ چیزی که به آن «ذخیره‌ی تخمدان» گفته می‌شود. به همین دلیل یکی از نخستین آزمایش‌هایی است که در بررسی ناباروری درخواست می‌شود.

چرا یک عدد کافی نیست

AMH درباره‌ی تعداد حرف می‌زند، نه درباره‌ی کیفیت. تخمکی که در دسترس است ممکن است سالم باشد یا نباشد و AMH این را نمی‌گوید. پزشک آن را همیشه در کنار سن، شمارش فولیکول آنترال در سونوگرافی، و بقیه‌ی تصویر بالینی می‌خواند. تفسیر AMH به‌تنهایی — بدون این سه — تقریباً همیشه گمراه‌کننده است.

AMH پایین یعنی چه

یعنی احتمالاً تخمدان‌ها به داروی تحریک، فولیکول‌های کمتری خواهند داد؛ پس ممکن است پروتکل دارویی متفاوتی انتخاب شود یا انتظار تعداد تخمک کمتری در تخمک‌گیری برود. آنچه نمی‌گوید این است که بارداری ممکن نیست. موفقیت درمان تنها به تعداد تخمک‌های به‌دست‌آمده بستگی ندارد؛ تعداد کم تخمک هم می‌تواند به جنین سالم و بارداری برسد.

AMH بالا هم خبر ساده‌ای نیست

مقدار بالای AMH گاهی همراه با سندرم تخمدان پلی‌کیستیک دیده می‌شود و می‌تواند به معنای پاسخ بیش از حد به داروی تحریک باشد. در این حالت پزشک معمولاً دوز را محتاطانه‌تر انتخاب می‌کند و پایش را نزدیک‌تر انجام می‌دهد. «بالاتر بهتر است» درباره‌ی این آزمایش درست نیست.

آیا AMH تغییر می‌کند

ذخیره‌ی تخمدان با گذشت زمان کاهش می‌یابد و این روندی طبیعی است. بعضی شرایط پزشکی و برخی درمان‌ها هم می‌توانند بر آن اثر بگذارند. به همین دلیل است که وقتی درمانی مانند شیمی‌درمانی در پیش است، گفت‌وگو درباره‌ی حفظ باروری زودتر آغاز می‌شود، نه بعد از آن.